“Бәхетлемен, Хоҙайым! Эш юҡ тип зарланыуҙан туҡтамаһа ла, ярай әле ирем бар, бәләкәй булһа ла, үҙ өйөбөҙҙә йәшәйбеҙ. Үҙ шөғөлөм¬дән ара-тирә аҡса килеп тора. Балаларым һау-сәләмәт: йүгерә лә һикерә...”
Аллаһ Тәғәлә барыһын да ишеткән һәм уға: “Бәхеттең нимә икәнлеген белмәйһең икән, – тигән. – Мә, уны ысынлап той!”